คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง

วิจัยทุนภายนอก

โครงการบริหารจัดการเศษวัสดุเหลือใช้ของกลุ่มอาชีพการเพาะเห็ด ตำบลปงยางคก อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง ด้วยเทคโนโลยีไพโรไลซิส

การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีการแปรรูปชีวมวลด้วยความร้อนนั้น กลายเป็นทางเลือกที่น่าสนใจและเป็นไปได้ ในการผลิตพลังงานจากชีวมวลที่มีอยู่ทั่วๆไปในประเทศไทยด้วยเหตุผลนี้ คณะวิจัยจึงให้ความสนใจในพื้นที่เป้าหมายของการทาวิจัยซึ่งอยู่ในพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตาบลปงยางคก ตาบลปงยางคก อาเภอห้างฉัตร จังหวัดลาปาง สภาพเศรษฐกิจโดยทั่วไปของตาบลปงยางคกขึ้นอยู่กับการเกษตรกรรม การพาณิชย์การอุตสาหกรรม โดยประชากรประกอบอาชีพหลัก ได้แก่ การทานา ปลูกพืช การอุตสาหกรรม ประชากรประกอบอาชีพอุตสาหกรรมในครัวเรือน รับจ้าง ค้าขาย เลี้ยงสัตว์และพนักงานโรงงาน นอกจากอาชีพดังกล่าวที่กล่าวมาแล้วยังมีการรวมกลุ่มอาชีพภายในชุมชน กระจายตามหมู่บ้านต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กลุ่มเกษตรกรทาอาชีพเพาะเห็ด ซึ่งเห็ดเป็นพืชเศรษฐกิจที่ทารายได้ให้กับกลุ่มเกษตรกรเป็นอย่างมาก อีกทั้งยังเพาะปลูกและดูแลง่ายจึงทาให้แต่ละเดือนมีการเพาะเห็ดเป็นจานวนมาก ซึ่งมีปริมาณ 3,000-4,000 ก้อนต่อครั้งใน 1 โรงเรือน โดยก้อนวัสดุดังกล่าวมีส่วนประกอบหลักๆได้แก่ถุงพลาสติกและขี้เลื่อย โดยก้อนวัสดุที่ใช้ในการเพาะเห็ดนี้มีค่าความชื้น 60-75 เปอร์เซ็นต์ โดยก้อนวัสดุดังกล่าวมีส่วนประกอบหลักๆได้แก่ ถุงพลาสติกและขี้เลื่อยที่มีมวลประมาณ 800 กรัมต่อก้อน ดังนั้นจึงมีปริมาณของเสีย/ขยะซึ่งเป็นเศษวัสดุเหลือใช้จากกิจกรรมของชุมชน ซึ่งในที่นี้คือก้อนวัสดุที่ใช้เพาะเห็ดแล้วครั้งละ 24-32 กิโลกรัมต่อครั้งใน 1 โรงเรือน จากการวิเคราะห์คุณสมบัติเบื้องต้นของเศษวัสดุดังกล่าว พบว่า ก้อนวัสดุที่ใช้เพาะเห็ดแล้วมีคุณสมบัติของการเป็นเชื้อเพลิงครบทั้ง 5 คุณสมบัติ ได้แก่ ค่าของสาระเหย ค่าถ่านคงตัว ค่าเถ้า ค่าความชื้นและค่าความร้อน ส่วนขยะพลาสติกจากการเพะเห็ดเมื่อนาไปผ่านเทคโนโลยีไพโรไลซิสที่ได้รับการวิจัยและพัฒนาของคณะวิจัยอิสระวัดดอยน้อย ขนาดความจุ […]